Your address will show here +12 34 56 78
Blog, Γεωργία, Διάβασμα, Καλλιέργειες, Υγεία

Πριν δούμε μερικές απο τις εκπληκτικές ιδιότητες της ρίγανης ας αναφέρουμε μερικές χρήσιμες πληροφοριές για την καλλιέργεια της.

Η ρίγανη
 είναι πολυετής πόα, που ανθίζει ανθίζει την άνοιξη και το φθινόπωρο.

Έδαφος:Μπορεί να ευδοκιμήσει σε ξηρικά χωράφια, χωρίς πολύ υγρασία, με πολύ ηλιοφάνεια, σε παραθαλάσσια μέρη αλλά και σε ορεινά εδάφη. Μπορεί να καλλιεργηθεί σε ασβεστώδη εδάφη , ενώ αντέχει στην ξηρασία.

Κλίμα:Μπορεί να καλλιεργηθεί σε περιοχές που η θερμοκρασία την βλαστική περίοδο κυμαίνεται από 4 – 33ο C. Το φυτό την χειμερινή περίοδο ξηραίνεται και ξαναβλαστάνει την άνοιξη.

Πολλαπλασιασμός:Ο πολλαπλασιασμός της ρίγανης γίνεται με μοσχεύματα, με σπόρους και με διαίρεση φυτών που προέρχονται από παραφυάδες.

Φύτευση:Γίνεται ένα σπορείο 8-10 τμ /στρ. Θέλει 2 γραμ. σπόρου /τμ. Η μεταφύτευση μετά 1,5-2 μήνες όταν τα φυτά έχουν ύψος 10 εκατοστών. Οι αποστάσεις φυτεύσεως είναι 0,60Χ0,40μ. Πυκνότητα σποράς 3500-6000 φυτά/ στρ. Φύτευση γίνεται το φθινόπωρο ή την άνοιξη.

Άρδευση:Πρέπει να γίνεται πότισμα μετά την φύτευση

Σκάλισμα:Πρέπει να γίνεται 3 εβδομάδες μετά την μεταφύτευση. Η πλήρης ανάπτυξη των φυτών είναι στο 3ο έτος.

Λίπανση:Γίνεται στην βιολογική γεωργία με κοπριά ή κομπόστ.

Συγκομιδή:Η συγκομιδή πρέπει να γίνεται όταν τα φυτά είναι στην πλήρη άνθηση. Γίνεται με αποκοπή των φυτών σε ύψος 8-10 cm από το έδαφος.

Ξήρανση :Μπορεί να γίνει σε ματσάκια που κρέμονται σε σκιερούς καλά αεριζόμενους χώρους ή αλωνίζεται αφού αποξηρανθεί σε ξηραντήρια ή σε σκιά σε αποθήκες.

Παραγωγή:Η παραγωγή στον 3ο χρόνο είναι πλήρης. Μπορεί αν δώσει 150-180 κιλά ξηρά φύλλα, άνθη.

Διάρκεια καλλιέργειας:Η διάρκεια της καλλιέργειας είναι 10 -12έτη.

Αιθέριο έλαιο:Χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία για παραγωγή σαπουνιών και αρωμάτων.



Ας δούμε όμως τα 7 μοναδικά της οφέλη στην υγεία μας



1. Μειώνει τις λοιμώξεις

Οι αντιβακτηριδιακές ιδιότητες της ρίγανης σας βοηθούν να καταπολεμήσετε αποτελεσματικά τις λοιμώξεις. Τα αντιοξειδωτικά σε αυτό το βότανο προστατεύουν το σώμα σας από ιούς που επηρεάζουν το δέρμα, το έντερο και άλλα μέρη του σώματος. Εκτός αυτού, η ρίγανη βοηθά στην παραγωγή περισσότερων λευκών αιμοσφαιρίων που επιτρέπουν γρήγορη θεραπεία από ασθένειες.

2. Βοηθάει στην πέψη

Παρά το μικρό του μέγεθος, η ρίγανη είναι μια καλή πηγή ινών και βοηθάει στο να διατηρεί τις κινήσεις του εντέρου υπό έλεγχο. Η σωστή μετακίνηση των τροφίμων μέσα στο σώμα σας είναι αυτό που χρειάζεστε για να κρατήσετε το πεπτικό σας σύστημα σε καλή κατάσταση

 
 3.Μειώνει την δυσπεψία

Η Ρίγανη είναι ένα φαρμακευτικό βότανο που μπορεί να θεραπεύσει τη δυσπεψία


 3. Βελτιώνει την υγεία των οστών

Παραδόξως, η ρίγανη παίζει σημαντικό ρόλο στην τόνωση της υγείας των οστών σας. Όταν αρχίζει η γήρανση στον άνθρωπο, τα οστά αρχίζουν να χάνουν την ζωντάνια της νιότης. Μερικά από τα πιο σημαντικά θρεπτικά συστατικά για τα οστά σας είναι ο σίδηρος, το μαγγάνιο και το ασβέστιο.Μαντέψτε τι, η ρίγανη τα έχει σε αφθονία. Επομένως, αν προσπαθείτε να προστατευθείτε από την οστεοπόρωση αργότερα στη ζωή, προσθέστε μια άλλη πρέζα ρίγανης στο φαγητό σας.
 
4. Θεραπεία για κοινό κρυολόγημα

Τα αντιοξειδωτικά της ρίγανης μπορούν να βοηθήσουν και στο κοινό κρυολόγημα που ταλαιπωρεί τόσους ανθρώπους. Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να προσθέσετε μερικές σταγόνες ρίγανης σε ένα ποτήρι νερό ή χυμό και να το πίνετε τρεις φορές την ημέρα για πέντε συνεχόμενες ημέρες. Θα σας βοηθήσει να μειώσετε τα συμπτώματα του κοινού κρυολογήματος.

5.Ανακουφίζει από τις κράμπες της εμμηνόρροιας

Για μερικές γυναίκες, οι κράμπες της περιόδου μπορεί να είναι πραγματικά επίπονες. Είναι πιθανό να αντιμετωπίσετε κράμπες στα πόδια, τα χέρια, την πλάτη, τους μηρούς και το στομάχι. Λόγω των ιδιοτήτων της η ρίγανη σας ανακουφίζει απο τον πόνο. Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να μασάτε μερικά φύλλα ρίγανης κάθε φορά που ο πόνος σας χτυπάει. Η ρίγανη μπορεί να σας βοηθήσει να ξεπεράσετε και τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης καλύτερα. Μερικές μελέτες λένε επίσης ότι η ρίγανη μπορεί να αποτρέψει την πρώιμη εμφάνιση της εμμηνόπαυσης.

6. Αποτοξίνωση σώματος

Εμπλουτισμένη με υγιείς ενώσεις όπως ασβέστιο, ίνες, βιταμίνη Κ, σίδηρο και μαγγάνιο, η ρίγανη μπορεί να σας βοηθήσει να αποτοξινωθεί και το σώμα σας. Μελέτες δείχνουν ότι η ρίγανη επιταχύνει τη λειτουργία του ήπατος και επιτρέπει την σωστή εξάλειψη των τοξινών από το σώμα σας.

7. Οφέλη για την υγεία της καρδιάς

Μια πλούσια πηγή ωμέγα-3 λιπαρών οξέων, η ρίγανη έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει την υγεία της καρδιάς . Αυτό το βότανο σας βοηθά επίσης να κρατάτε τα επίπεδα της χοληστερόλης υπό έλεγχο.

Πηγή:Η ΡΙΓΑΝΗ-ΕΝΑ ΑΡΩΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟ ΦΥΤΟ

0

Διάβασμα, Καλλιέργειες, Υγεία
Η κατάθλιψη πλήττει περισσότερους από 300 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και ενώ πολλά φάρμακα αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά την κατάθλιψη, κάποιοι προτιμούν να χρησιμοποιούν φυσικές ή εναλλακτικές θεραπείες.

Το βάλσαμο ή βαλσαμόχορτο ή σπαθόχορτο είναι ένα φαρμακευτικό φυτό που έχει χρησιμοποιηθεί για αιώνες για να θεραπεύσει την κατάθλιψη.Είναι γνωστό από την αρχαιότητα, καθώς οι αρχαίοι έλληνες το χρησιμοποιούσαν για φαρμακευτικούς σκοπούς σε εξωτερικές και εσωτερικές χρήσεις και συνήθως για την περιποίηση  των πληγών, των τραυμάτων, των εσωτερικών μολύνσεων και των νευραλγιών. 

Τι είναι το βαλσαμόχορτο;

Το βάλσαμο, βοτανικά είναι γνωστό ως Hypericum perforatum.Η λέξη Hypericum προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «υπέρ» και «εικών», επειδή το φυτό αυτό  χρησιμοποιούνταν για να προστατεύει τους ανθρώπους από το «κακό» και για αυτό το τοποθετούσαν επάνω από τις εικόνες των αγίων. Πίστευαν ότι διώχνει τον διάβολο.

Σύμφωνα με τον Garnier et all (1961), η ονομασία του Hypericum προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «υπό» και «ερείκη», δηλαδή το φυτό που βρίσκεται κάτω από τις φτέρες.

Είναι ένα φυτό ποώδες που  απαντάται σε όλες τις εύκρατες περιοχές της Ευρώπης, της Βορείου   και της Δυτικής Αφρικής, όπως  και της Ασίας, ενώ εδώ και 200 χρόνια έχει εγκατασταθεί ακόμη και στην Αυστραλία.

Χρησιμοποιείται συχνότερα για τη θεραπεία της κατάθλιψης και των συναφών συνθηκών, όπως το άγχος, τα προβλήματα ύπνου και η εποχιακή συναισθηματική διαταραχή.

Ενώ συνήθως λαμβάνεται από το στόμα με τη μορφή κάψουλων, τσαγιού ή υγρού εκχυλίσματος, μπορεί επίσης να εφαρμοστεί απευθείας στο δέρμα ως έλαιο.

Πώς λειτουργεί;

Ενώ οι επιδράσεις του βάλσαμου στο σώμα μας δεν είναι πλήρως κατανοητές, θεωρείται ότι λειτουργούν παρόμοια με τα αντικαταθλιπτικά.

Οι έρευνες υποδεικνύουν ότι ορισμένα από τα ενεργά συστατικά του, όπως η υπερικίνη, η υπερφορίνη και η αδυρφορφόνη, μπορεί να είναι υπεύθυνα για αυτά τα οφέλη.

Αυτά τα συστατικά φαίνεται να αυξάνουν τα επίπεδα ορισμένων χημικών αγγελιοφόρων στον εγκέφαλο, όπως η σεροτονίνη, η ντοπαμίνη και η νοραδρεναλίνη. Αυτά ενεργούν για να “φτιάχνουν” και να ρυθμίζουν κατάλληλα τη διάθεσή σας .

Το σημαντικό επίσης είναι οτι δεν έχει μερικές από τις συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες των συνταγογραφούμενων αντικαταθλιπτικών, όπως είναι η μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας.

Το 2016, μια εις βάθος ανάλυση 35 μελετών εξέτασε αυτές τις επιδράσεις και διαπίστωσε ότι με την χρήση του βαλσαμόχορτο έχουμε

Μειωμένα συμπτώματα σε ήπια μεγέθους κατάθλιψη περισσότερο μάλιστα και απο την αντίστοιχη χρήση φάρμακου placebo.
•Μειώμένα  συμπτώματα σε παρόμοιο βαθμό με τα συνταγογραφούμενα αντικαταθλιπτικά.
•Εμφανίστηκε να έχει λιγότερες παρενέργειες από τα συνταγογραφούμενα αντικαταθλιπτικά.
•Δεν φαίνεται να μειώνει τη σεξουαλική επιθυμία, που είναι μια κοινή ανεπιθύμητη ενέργεια των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων

Παράλληλα έρευνες που έγιναν τα 20 τελευταία χρόνια έδειξαν ότι το βαλσαμόχορτο έχει ιδιότητες που το κάνουν πολύ χρήσιμο στην αντιμετώπιση των ψυχικών διαταραχών.  Η μελέτη που έγινε από τον Woelk έδειξε ότι το βαλσαμόχορτο  έχει παρόμοια δράση και αποτελέσματα με το αντικαταθλιπτικό φάρμακο imipramine χωρίς να παρουσιάζει κάποια ανεπιθύμητα συμπτώματα που παρουσιάζει η χρήση του φαρμάκου αυτού.

Στη Γερμανία συστήνεται η ημερήσια δόση για εσωτερική χρήση να είναι 2-4 g ή 0,2-1,1 mg υπερικίνης.

Όσον αφορά το έγχυμα του βαλσαμόχορτου, συστήνεται 1-2 κοφτές κουταλιές της σούπας ή 1-2 φλιτζάνια με αφέψημα από άνθη.

Επίσης μελέτες που έγιναν στην Πολωνία έδειξαν ότι έχει πολύ καλά αποτελέσματα σαν χολαγωγό και σαν αντισπασμωδικό.

Η παρουσία του ελαίου στο βάλσαμο του δίνει αντιελμινθικές και αντισηπτικές ιδιότητες. 

 

Πηγή:
 •ΤΟ ΒΑΛΣΑΜΟ © ΚΑΣΣΑΝΔΡΟΣ ΓΑΤΣΙΟΣ
•US National Library of Medicine National Institutes of Health https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/

0

Καλλιέργειες, Υγεία
Η αλόη είναι ένα αρκετά γνωστό φαρμακευτικό φυτό που χρησιμοποιείται ευρέως στην πρακτική βοτανοθεραπεία, καθώς και σε φαρμακευτικά σκευάσματα φυτικής προέλευσης. Το έκκριμα του φυτού της αλόης, περιέχεται στα περικυκλικά κύτταρα των αγγειωδών δεσμίδων του φύλλου και χρησιμοποιείται είτε ως νωπό είτε ως αποξηραμένο. Το αποξηραμένο έκκριμα χρησιμοποιείται ως υπακτικό, καθαρτικό και ανθελμινθικό. Το νωπό προϊόν έχει παρόμοιες δράσεις, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε δερματικές παθήσεις. Επίσης χρησιμοποιείται στην βιομηχανία τροφίμων και στην ζυθοποιία για την πικρή του γεύση. Η γέλη της αλόης που προέρχεται από το κεντρικό τμήμα του φύλλου, έχει και αυτή πολλαπλές φαρμακευτικές ιδιότητες και μπορεί είτε αυτούσια είτε με την μορφή αποφλοιωμένων φύλλων να χρησιμοποιηθεί για διάφορες δερματικές παθήσεις, ερεθισμούς, πληγές, καψίματα ή εκδορές και σαν κατάπλασμα πάνω σε μώλωπες. Απαντάται ως συστατικό σε πολλά καλλυντικά για την ενίσχυση και βελτίωση του δέρματος.
 
Έχει επίδραση  στο ανοσοποιητικό σύστημα. Ο πολυσακχαρίτης Αcemannan με την βοήθεια των λευκοκυττάρων κ.τ.λ., ενεργοποιεί τους ινοβλάστες ώστε να παράγουν περισσότερο κολλαγόνο και ελαστίνη.

Επίσης ενεργοποιεί τους αυξητικούς παράγοντες για να προσκολληθούν επάνω του, ώστε να παράγουν περισσότερο κοκκώδη ιστό στη συγκεκριμένη τοπική περιοχή. Στην ουσία αποτελούν ένα θεραπευτικό σύστημα το οποίο μας παρέχει τις θεραπευτικές του ιδιότητες σε κάθε σημείο του σώματός μας που θα  χρειαστεί.

Η αλόη χρησιμοποιείται και σαν καθαρτικό. Βοηθά στην αποτοξίνωση του σώματος καθαρίζοντας το συκώτι και τα έντερα. Συντελεί στην απομάκρυνση και την συγκέντρωση των τοξινών από το συκώτι στο παχύ έντερο, ενώ τις συγκρατεί από το να μεταφερθούν στο αίμα. Έτσι διασφαλίζει ένα υγιές πεπτικό σύστημα ενώ ταυτόχρονα μπορεί να μειώσει τα μη φιλικά προς τον οργανισμό βακτηρία και ζυμομύκητες. Χορηγείται σε χλωρίωση με τη μορφή των πόσιμων σκευασμάτων που περιέχουν σίδηρο.

Στην περίπτωση αυτή η αλόη δεν ενισχύει τη δράση του σιδήρου, αλλά εξουδετερώνει τη δυσκοιλιότητα που προκαλείται από το σίδηρο.


Επίσης συντελεί στη μείωση του ερεθισμού των νεφρών χάρη στις διουρητικές της ιδιότητες.
Προσφέρει στον οργανισμό, την απαραίτητη συνδρομή. Μας παρέχει την απαραίτητη καθημερινή δόση μεταλλικών στοιχείων, βιταμινών και αμινοξέων που χρειάζεται ο οργανισμός για να ενισχύουμε με φυσικό τρόπο  την άμυνα του. Επίσης βοηθάει στη διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους.

Μπορεί να λειτουργήσει σαν τονωτικό για να διατηρήσει ομοιοστασία, την ισορροπία δηλαδή μεταξύ του σώματος και της υποστήριξης των συστημάτων του.
Η αλόη δρα όχι μόνο στα αγγεία, όπου βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, αλλά και σε ζωτικά όργανα.Δημιουργούνται νέα τριχοειδικά αγγεία εκεί που έχουν υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη. Ένα φυσικό by-pass της φύσης που μας το προσφέρει σαν δώρο ζωής.
Μπορεί να βοηθήσει στο να προσφέρει στο σώμα αρκετή ενέργεια, ώστε να αντιμετωπίσει  τους ιούς, τα βακτήρια και τους μύκητες (έχει αντιμικροβιακές ιδιότητες). Είναι και βακτηριοκτόνο, όταν είναι σε υψηλή περιεκτικότητα, για αρκετές ώρες σε άμεση επαφή με τα  βακτήρια. Σε αντίθεση με τα αντιβιοτικά που σκοτώνουν τα βακτήρια όταν είναι ήδη εξασθενημένα.

Είναι ιδανικό για φλεγμονώδεις ασθένειες λόγω της αντιφλεγμονώδους ιδιότητάς του. Ενεργεί όπως τα στεροειδή αλλά χωρίς τις παρενέργειές τους.

Διαθέτει προσαρμοστικές ιδιότητες, που σημαίνει ότι κάθε άτομο παίρνει από αυτή, αυτό ακριβώς που έχει ανάγκη. Συνεπώς τα πλεονεκτήματα διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Είναι αποτελεσματική γιατί τα συστατικά της λειτουργούν ως ομάδα, ενισχύοντας τη δυναμικότητα μεταξύ τους, γνωστή ως «συνέργια».
Η χρήση της αλόη Βέρα είναι ασφαλής, επειδή δεν έχει παρενέργειες στον ανθρώπινο οργανισμό  ακόμη και σε υψηλή ποσότητα που θα ληφθεί,  σε αντίθεση με τη συνεχή χρήση κάποιων φαρμάκων.

ΠΗΓΗ:H AΛΟΗ(Aloe vera)
0

Καλλιέργειες, Υγεία

Το σταμναγκάθι είναι ένα είδος της οικογένειας των ραδικιών το οποίο ανήκει στο γένος (Cichorium) και στην οικογένεια των (Compositae). Είναι φυτό που αυτοφύεται στη Κρήτη, την Στερεά Ελλάδα, την Πελοπόννησο, τις Κυκλάδες, ενώ αποτελεί συστατικό της κρητικής διατροφής.

Είναι ένα από τα λίγα χορταρικά που τρώγεται το ίδιο ευχάριστα ωμό αλλά και βρασμένο, όπως όλα τα είδη των ραδικιών ή μαζί με κρέας όπως μαγειρεύεται το σέλινο ή το σπανάκι.

Η ονομασία του προήλθε από τις λέξεις αγκάθι και στάμνα διότι οι Κρητικοί το χρησιμοποιούσαν ως πώμα στις στάμνες τις πήλινες που φύλασσαν το νερό. Το πλούσιο σε αγκάθια υπέργειο μέρος του αλλά και η χοντρή πασσαλώδης ρίζα του αποτελούσαν θαυμάσιο πώμα που προφύλασσε το νερό μέσα στη στάμνα.


Στο σταμναγκάθι, όπως και σε πολλά άλλα αυτοφυή φυτά,  έχει παρατηρηθεί η παρουσία πολλών ωφέλιμων για τον οργανισμό του ανθρώπου ουσιών, όπως, βιταμινών, αντιοξειδωτικών ουσιών, ιχνοστοιχείων, πολυφαινολών, ακόρεστων λιπαρών οξέων. Οι ουσίες αυτές έχουν τεράστιο ενδιαφέρον για  τις θετικές επιπτώσεις τους στην ανθρώπινη υγεία.

Τα πιο σημαντικά χημικά συστατικά για το σταμναγκάθι είναι:


Βιταμίνη ΚΙ

Έχει ανιχνευτεί σε συγκεντρώσεις που κυμαίνονται περίπου στα 240mg ανά 100g νωπού βάρους των φύλλων. Η συγκέντρωση αυτή μπορεί να θεωρηθεί υψηλή αφού η συνιστώμενη ημερήσια δόση  κυμαίνεται στα 90-120mg. Είναι φανερό ότι το σταμναγκάθι μπορεί να καλύψει επαρκώς τις απαιτήσεις του ανθρώπινου οργανισμού. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι η βιταμίνη ΚΙ επιτελεί σημαντικό ρόλο στον έλεγχο του σχηματισμού θρόμβων στο αίμα, εξαιτίας του ρόλου του στην παραγωγή προθρομβίνης).

 

Βιταμίνη C ( ασκορβικό οξύ).

Έχει ανιχνευτεί σε συγκέντρωση που κυμαίνεται στα 27mg ανά 100g νωπού βάρους των φύλλων, αναδεικνύοντας το σταμναγκάθι ως μια καλή πηγή μιας ακόμα ουσίας με αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Η βιταμίνη C έχει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση, προστατεύει από τη δράση της κακής χοληστερίνης και ενδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα.

 

Λουτεΐνη.

Εντοπίζεται σε συγκέντρωση 1160mg ανά 100 g νωπού βάρους

των φύλλων. Έχει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση η οποία λειτουργεί ως “προστατευτικό φίλτρο” για τους οφθαλμούς του ανθρώπου έναντι της υπεριώδους ακτινοβολίας και δρα ως προστατευτικός παράγοντας εναντίων του καρκίνου του δέρματος

 

Β-Καροτένιο.

Βρίσκεται σε συγκέντρωση 595mg ανά 100g νωπού βάρους .Είναι μια ουσία με ισχυρή αντιοξειδωτική δράση και μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης στεφανιαίας νόσου όταν συναντάτε σε υψηλές συγκεντρώσεις στον ανθρώπινο οργανισμό.

 

Τοκοφερόλες.

Η συγκέντρωση τους εντοπίζεται στα 1,23 mg ανά 100 g νωπού βάρους των φύλλων του σταμναγκαθιού ενώ η γ-τοκοφερόλη έχει ανιχνευτεί σε συγκέντρωση 0,83 mg ανά 100 g νωπού βάρους των φύλλων.

 

Πολυφαινόλες.

 Το σύνολο τους που εντοπίζεται στο σταμναγκάθι ανέρχεται στα 132 mg ανά 100 g νωπού βάρους των φύλλων. Είναι γνωστές για τις αντιοξειδωτικές τους ικανότητες, ενώ έχει αποδειχθεί η δράση τους εναντίον των ελευθέρων ριζών,

Πηγη: https://www.agrobooks.gr/books/stamnagkathi

0

Καλλιέργειες

 

Το επιστημονικό όνομα της φραγκοσυκιάς είναι Opuntiaficusindica. Ανήκει στην οικογένεια των Cactaceae και είναι ένας πολυετής κάκτος.

Είναι ένα δενδρώδες φυτό που μπορεί να φθάσει σε ύψος τα 3-5 μέτρα. Τα κλαδιά του έχουν μορφή πεπλατυσμένη (κλαδόφυλλα), με μήκος 30-40 εκατοστά, πλάτος 15-25 εκατοστών και 1,5-3 εκατοστά πάχος. Είναι μεταξύ τους ενωμένα δημιουργώντας τους βλαστούς. Οι βλαστοί αυτοί στη βάση τους ξυλοποιούνται δημιουργώντας ένα αληθινό κορμό.

Οι πεπλατυσμένοι βλαστοί είναι πράσινου ανοικτού χρώματος, περιέχουν χλωροφύλλη και εξασφαλίζουν την λειτουργία της φωτοσύνθεσης αντικαθιστώντας τα φύλλα που υπάρχουν στα άλλα φυτά. Οι βλαστοί είναι καλυμμένοι με ένα κηρώδες κάλυμμα, ώστε να μειώνεται η εξάτμιση του νερού που περιέχουν. Τα πραγματικά φύλλα του φραγκόσυκου, έχουν κωνική μορφή και είναι πολύ μικρά, της τάξεως μερικών χιλιοστών. Τα φύλλα εμφανίζονται στους νεαρούς βλαστούς και είναι εφήμερα. Στην βάση των φύλλων βρίσκονται κάποια μικρά εξογκώματα που είναι τα σημεία έκφυσης των αγκαθιών. Υπάρχουν 150 περίπου τέτοια εξογκώματα σε κάθε πεπλατυσμένο βλαστό που αντικαθιστούν τους μασχαλιαίους οφθαλμούς των άλλων φυτών. Το μερίστωμα κάθε τέτοιου εξογκώματος, ανάλογα με την περίπτωση μετατρέπεται σε αγκάθια, ή σε νέο βλαστό, ή σε άνθος ή σε ρίζες.

Τα αγκάθια είναι σκληρά, έχουν μήκος 1-2 εκατοστά και έχουν πολύ στερεά πρόσφυση στην επιφάνεια των βλαστών.

Οι ρίζες του φραγκόσυκου είναι επιφανειακές, ο μεγαλύτερος όγκος τους ευρίσκεται σε βάθος μέχρι 30 εκατοστά, αλλά εκτείνονται αρκετά προς τα πλάγια.

Τα άνθη του φέρουν την ωοθήκη που είναι υποφυής και είναι μονόχωρος, και ο στύλος καταλήγει σε ένα πολλαπλό στίγμα. Οι στήμονες είναι πολυάριθμοι, τα σέπαλα είναι πολύ μικρά, μόλις διακρίνονται ενώ τα πέταλα είναι ευδιάκριτα με χρώμα κίτρινο- πορτοκαλί. Η επικονίαση γίνεται με τα έντομα.

Τα άνθη δημιουργούνται επάνω σε βλαστούς ηλικίας ενός έτους. Παρουσιάζονται επάνω σε εξογκώματα που ευρίσκονται προς την κορυφή του πεπλατυσμένου βλαστού, ή στην επιφάνεια εκείνη που είναι περισσότερο εκτεθειμένη στον ήλιο. Σε γενικές γραμμές τα άνθη εμφανίζονται μεμονωμένα σε κάθε εξόγκωμα. Τα νεαρά άνθη φέρουν εφήμερα φύλλα. Σε κάθε πεπλατυσμένο βλαστό υπάρχουν μέχρι 30 άνθη, αλλά αυτό εξαρτάται από την θέση του βλαστού επάνω στο φυτό, την έκθεση του στον ήλιο, κλπ.

Ο καρπός του είναι το φραγκόσυκο. Είναι σαρκώδης περιέχει μεγάλο αριθμό σπερμάτων και ζυγίζει 150-450 γραμμάρια. Το χρώμα του ποικίλει ανάλογα με την ποικιλία, από το κίτρινο το λευκό και το κόκκινο. Το σχήμα του φραγκόσυκου, επίσης ποικίλει όχι μόνο ανάλογα από την ποικιλία αλλά και από την εποχή σχηματισμού του. Τα πρώτα φραγκόσυκα είναι στρογγυλοποιημένα, ενώ τα οψιμότερα έχουν μακρόστενο σχήμα. Επίσης ο αριθμός των σπόρων είναι της τάξεως των 300 σπόρων σε ένα καρπό 160 γραμμαρίων.

Σήμερα παγκοσμίως οι εξαγωγές του φραγκόσυκου φθάνουν τους 25000 τόνους.

 

Η καλλιέργεια του φραγκόσυκου

 

Το κλίμα και το έδαφος

 

Το φυτό αυτό αναπτύσσεται καλά σε περιοχές με χαμηλή υγρομετρία, με μεγάλη ηλιοφάνεια και που διακρίνονται από τα θερμά και ξηρά καλοκαίρια. Στα φυτά αυτά στα πρώτα στάδια της αναπτύξεως τους, οι νεαροί βλαστοί είναι ευαίσθητοι ακόμη και σε θερμοκρασίες –1ο C, ενώ αντίθετα τα ενήλικα φυτά αντέχουν σε θερμοκρασίες μέχρι και –12ο C. Οι θερμοκρασίες της τάξεως των 32- 37ο C είναι πολύ ευνοϊκές στην ανάπτυξη και την ωρίμανση των καρπών του. Εάν οι θερμοκρασίες φθάσουν τους 43ο C, ο καρπός σκληραίνει. Το φραγκόσυκο προσαρμόζεται σε μία ποικιλία εδαφών που μπορεί να είναι τα βαριά αργιλώδη μέχρι τα ελαφρά αμμώδη, ενώ τα εδάφη που προσαρμόζεται καλύτερα είναι τα αργιλοπηλώδη. Αναπτύσσεται σε εδάφη με ρΗ 6-7,7, ενώ δεν αναπτύσσεται ικανοποιητικά στα εδάφη που έχουν υψηλές συγκεντρώσεις σε νάτριο και βόριο.

Το φραγκόσυκο απαιτεί ένα κλίμα θερμό και μία καλή έκθεση στο ηλιακό φως. Το κλίμα που είναι πιο ευνοϊκό είναι το υποτροπικό, ημίξηρο, που χαρακτηρίζεται από μακράς διάρκειας ξηρά καλοκαίρια και από περιόδους βροχοπτώσεων το φθινόπωρο και τον χειμώνα, αλλά και από μεγάλες διαφορές θερμοκρασίας μεταξύ ημέρας και νύχτας.

Στην Ελλάδα το συναντάμε σε πολλές παραθαλάσσιες και νότιες περιοχές σαν ημιαυτοφυές φυτό και πολλές φορές σαν αυτοφυές. Το έδαφος που είναι καταλληλότερο για την καλλιέργεια του είναι το μέσης συστάσεως που έχει καλή στράγγιση Δεν έχει ιδιαίτερη προτίμηση στο έδαφος, αρκεί αυτό να μη είναι υγρό και να στραγγίζει καλά. Μπορεί να αναπτυχθεί σε πετρώδεις, αμμώδεις ή ξηρές τοποθεσίες, σε αβαθή εδάφη ή μετρίου βάθους, φτωχά σε οργανική ύλη, ακόμη και πλαγιές όπου άλλη καλλιέργεια είναι δύσκολος έως αδύνατος.

Στα αργιλώδη και ασβεστώδη εδάφη ευδοκιμεί λιγότερο απ’ όσο στα μέσης συστάσεως. Η ανάπτυξή της σε βραχώδη εδάφη επιτυγχάνεται χάριν του ισχυρού συστήματος ριζών το οποίο διαθέτει και σιγά – σιγά προκαλεί διάσπαση και αποσάθρωση αυτών.

 

 

Ο πολλαπλασιασμός του

 

Ο πολλαπλασιασμός του γίνεται με σπόρους αλλά και με μοσχεύματα που προέρχονται από βλαστούς ηλικίας ενός ή δύο ετών. Πολλαπλασιάζεται δύσκολα με σπέρματα, ευκολότερα όμως με μοσχεύματα. Ο πολλαπλασιασμός με μοσχεύματα γίνεται με κομμάτια των πεπλατυσμένων βλαστών, που αφήνονται μερικές ημέρες επάνω στο χώμα στην ύπαιθρο ώστε να επουλωθεί η τομή του βλαστού και κατόπιν, φυτεύονται στον αγρό για να αποκτήσουν ρίζες,.

Αν η φύτευση γίνει τον χειμώνα,, φυτεύομε τον βλαστό κατακόρυφα στο χώμα, κατά τρόπο ώστε ο μισός να είναι μέσα στο χώμα και ο μισός έξω. Αν η φύτευση γίνει το καλοκαίρι αφήνουμε ένα πεπλατυσμένο βλαστό στην επιφάνεια του εδάφους σε οριζόντια θέση. Από το κάτω μέρος του βλαστού εξέρχονται μετά από λίγες ημέρες μικρές ρίζες. Στην συνέχεια φυτεύονται στο χώμα, κατακόρυφα τουλάχιστον μέχρι το μέσον τους και έτσι θα έχομε ένα νέο φυτό. Μετά από 6 μήνες γίνεται η φύτευση των έρριζων μοσχευμάτων στον αγρό.

 

Καλλιεργητικές εργασίες

 

Η εγκατάσταση της φυτείας προϋποθέτει την ισοπέδωση του εδάφους μετά από τις βασικές εργασίες της άροσης, του φρεζαρίσματος και της βασικής λίπανσης. Ο αριθμός των φυτών που φυτεύονται είναι 40 φυτά το στρέμμα. Τα φυτά που έχουν παραχθεί από μοσχεύματα, φυτεύονται σε γραμμές που απέχουν μεταξύ τους 5 μέτρα. Οι αποστάσεις των φυτών επάνω σε κάθε γραμμή είναι 5 μέτρα φυτό από φυτό, ώστε να διευκολύνονται οι διάφορες καλλιεργητικές εργασίες. Οι καλλιεργητικές αυτές εργασίες είναι το κλάδεμα, οι απομάκρυνση των πρώτων ανθέων, η απομάκρυνση των ανώριμων καρπών, η συγκομιδή, κλπ. Οι εργασίες αυτές γίνονται την περίοδο Μαΐου- Ιουνίου.

Τα φραγκόσυκα πρέπει να δέχονται το κατάλληλο κλάδεμα ώστε να απομακρύνονται οι βλαστοί που έχουν κακοσχηματισθεί ή φέρουν πληγές ή έρχονται σε επαφή μεταξύ τους. Το κλάδεμα πρέπει να γίνεται την άνοιξη ή στα τέλη του καλοκαιριού.

Τα φραγκόσυκα απαιτούν την κατάλληλη λίπανση κυρίως σε φωσφόρο και κάλιο που θα πρέπει κατά προτίμηση να είναι οργανική. Στην Ιταλία χρησιμοποιούν την κοπριά και ένα λίπασμα του τύπου 11-15-15.

φραγκοσυκια

Οι ποικιλίες του φραγκόσυκου

 

Τα είδη του καλλιεργούμενου φραγκόσυκου, είναι τρία. Το κίτρινο ( Sulfarina), το λευκό (Muscaredda ) και το κόκκινο (Sanguigna ). Στην Ιταλία το είδος που έχει την μεγαλύτερη διάδοση είναι η Sulfarina, λόγω της μεγαλύτερης παραγωγικότητας που δείχνει στα εντατικά συστήματα καλλιέργειας. Η τάση σήμερα είναι όμως η καλλιέργεια και των τριών ειδών ώστε να υπάρχει στην αγορά ένα προιόν που να χαρακτηρίζεται από καρπούς με διάφορα χρώματα. Υπάρχουν πολλές ποικιλίες φραγκόσυκων που καλλιεργούνται σε διάφορα μέρη του κόσμου όπως η Santa Maria, η Santa Ynez, κ.α

Στην Ελλάδα η φραγκοσυκιά είναι στις προωθούμενες καλλιέργειες του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης στους νομούς της Κρήτης αλλά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδος με ανάλογο κλίμα..

Μερικές ποικιλίες που καλλιεργούνται στις χώρες της Μεσογείου και οι οποίες έχουν καλή γεύση και δεν έχουν αγκάθια είναι οι εξής;

 

Πολύ πρώιμες

  • Mexican: Είναι ποικιλία με μεγάλους πράσινους καρπούς με λευκή σάρκα που σχίζονται όταν ωριμάζουν

Πρώιμες

  • Corfu: έχει αρκετά μεγάλους καρπούς, ανοικτού πράσινου χρώματος με λευκή σάρκα. Δεν είναι πολύ παραγωγική ποικιλία
  • Guayacuil: έχει καρπούς μετρίου μεγέθους, ανοικτού πράσινου χρώματος, με λευκή σάρκα. Δεν είναι πολύ παραγωγική ποικιλία.
  • Fusicaulis: Έχει πολύ μεγάλους καρπούς, κιτρινοπράσινους με λευκή σάρκα. Είναι αρκετά παραγωγική ποικιλία.
  • Morado: Έχει αρκετά μεγάλους καρπούς, με ανοικτό πράσινο χρώμα, λευκή σάρκα. Είναι αρκετά παραγωγική ποικιλία.

Μεσοπρώιμες

  • Algerian: έχει καρπούς μετρίου μεγέθους, ολοκληρωτικά κόκκινους, πολύ παραγωγική ποικιλία
  • Gymnocarpa: Έχει καρπούς μεγάλους, τελείως κίτρινους, πολύ παραγωγική ποικιλία.

Μεσο-όψιμες

  • Fusicaulis van Heerden: έχει καρπούς αρκετά μεγάλους, πρασινοκίτρινους, με κίτρινη σάρκα. Έχει την τάση να σχίζονται οι καρποί.
  • Roly-Poly: έχει μικρούς καρπούς κοκκινωπούς. Παραγωγική ποικιλία.
  • Muscatel: έχει καρπούς πολύ μεγάλους, λαμπρού πράσινου χρώματος, με λευκή σάρκα. Ο καρπός σχίζεται.
  • Signal: καρπούς αρκετά μεγάλους, οι οποίοι είναι ολοκληρωτικά κόκκινοι. Δεν είναι πολύ παραγωγική ποικιλία.

Όψιμες

  • Albitel: έχει καρπούς αρκετά μεγάλους, ολοκληρωτικά κόκκινους.
  • Skinners: έχει μεγάλους καρπούς, τελείως πράσινους. Είναι αρκετά παραγωγική ποικιλία.

Πολύ όψιμες

  • Blue Motto: έχει μεγάλους πράσινους καρπούς, με πορτοκαλί σάρκα. Είναι παραγωγική ποικιλία.
  • Malta: έχει καρπούς μετρίου μεγέθους που είναι τελείως κίτρινοι. Είναι παραγωγική ποικιλία

 

Η συγκομιδή

 

Το φραγκόσυκο, καρποφορεί μετά το 3ο έτος και έχει σε πλήρη παραγωγή, αποδόσεις 100- 150 κιλά ανά φυτό. Το φυτό είναι σε πλήρη παραγωγή μετά το 7ο έτος. Σε αρδευόμενη καλλιέργεια μπορεί να επιτευχθεί παραγωγή 3000- 4000 κιλά το στρέμμα.

Η συγκομιδή των καρπών αρχίζει από τα τέλη Αυγούστου για τους καρπούς της πρώτης άνθησης και από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Δεκέμβριο για τους καρπούς της δεύτερης άνθησης. Η συγκομιδή γίνεται με κοπή των καρπών. Στην συνέχεια γίνεται απομάκρυνση των αγκαθιών ώστε να διατεθούν στο εμπόριο με τον χαρακτηρισμό «χωρίς αγκάθια» ώστε να έχουν υψηλότερες τιμές.

Μετά την συγκομιδή οι καρποί αποθηκεύονται για λίγο χρόνο σε κατάλληλους χώρους που έχουν καλό αερισμό και προστατεύονται από την υγρασία, και στην συνέχεια διατηρούνται σε ψυκτικούς χώρους.

 

φραγκοσυκια

Οι χρήσεις του

 

Το φραγκόσυκο είναι ένα φυτό κατάλληλο για περιοχές ξηρές. Οι χρήσεις του είναι πολυάριθμες. Το φραγκόσυκο καλλιεργείται κυρίως για τους καρπούς του. Στο Μεξικό πέραν από τους καρπούς καλλιεργείται και για τους νεαρούς βλαστούς που καταναλώνονται σαν λαχανικό. Στα Κανάρια νησιά, καλλιεργούνται τα φραγκόσυκα επίσης και για την εκτροφή ενός κοκκοειδούς του Dactylopiuscoccus, που χρησιμοποιείται για την παραγωγή μίας κόκκινης χρωστικής ουσίας. Επίσης ένα άλλο κοκκοειδές που αναπτύσσεται στη φραγκοσυκιά, είναι το Coccuscacti. Το κοκκοειδές αυτό αποξηραίνεται και γίνεται σκόνη με κόκκινο χρώμα. Η χρωστική αυτή είναι η μόνη χρωστική τροφίμων (Ε120) που επιτρέπεται στην παραγωγή λουκάνικων, ποτών, ειδών ζαχαροπλαστικής, κλπ.

Οι καρποί του χρησιμοποιούνται σαν φρούτο, αν και υπάρχει η δυσκολία της απομάκρυνσης των αγκαθιών. Αυτό μπορεί να γίνει με τρίψιμο με μία βούρτσα, μέσα στο νερό ή όχι. Οι καρποί όπως και τα άνθη έχουν μεγάλες ποσότητες βιταμίνης C που υπολογίζεται στο 0,04% του χυμού. Επίσης περιέχει ένα σάκχαρο που δεν κρυσταλλώνει.

Υπάρχουν δύο βασικές χρωστικές στους καρπούς του φραγκόσυκου. Μία κίτρινη η ιντικαξανθίνη και μία άλλη, ερυθρο-ιώδης η βετανίνη που χρησιμοποιούνται σαν χρωστικές τροφίμων στην βιομηχανία τροφίμων.

Στην Σικελία πωλούν δύο είδη καρπών στις αγορές.

  • Τους καρπούς που προέρχονται από τα πρώτα άνθη και τους ονομάζουν latini ή austini. Τα φραγκόσυκα αυτά έχουν ικανοποιητικό μέγεθος και καλή γεύση.
  • Τους καρπούς που είναι όψιμοι και οι οποίοι ονομάζονται scuzzulati Οι καρποί αυτοί παράγονται αφού απομακρυνθούν με τα χέρια οι πρώτοι οφθαλμοί. Οι καρποί αυτοί έχουν μεγάλο μέγεθος και υπέροχη γεύση

Από τα φραγκόσυκα, επίσης στην Σικελία παρασκευάζουν ένα λικέρ το Ficodi ενώ από τους καρπούς και τα άνθη παρασκευάζουν αλοιφές πολύ καλές για το δέρμα.

Στην Αλγερία πωλούνται φραγκόσυκα εκτός των νωπών και αποξηραμένα.

Σήμερα κυκλοφορούν σε πολλές χώρες πέραν των νωπών καρπών και προϊόντα παράγωγα των φραγκόσυκων όπως είναι τα τυποποιημένα σαρκώδη τμήματα των κλαδόφυλλων του φυτού σε μορφή φιλέτου, σε σούπερ μάρκετ με προϊόντα ντελικατεσεν, σαν προϊόντα που είναι πλούσια σε βιταμίνες, αμινοξέα και ανόργανα άλατα.

Ένα άλλο τυποποιημένο προιόν που έχει μεγάλη ζήτηση είναι το έλαιο που παράγεται από τους σπόρους του φραγκόσυκου και το οποίο προωθείται στην αγορά, σαν ελιξίριο της νεότητας και το οποίο πωλείται σε πολύ υψηλές τιμές. Το φιαλίδιο των 15ml πωλείται στην τιμή των 41€.

Στο Μαρόκο, το πιο σημαντικό παράγωγο της φραγκοσυκιάς είναι η πρωτεΐνη AGP (αραβινογαλακτική) η οποία έχει πολύ μεγάλη εμπορική επιτυχία.

Οι νεαροί βλαστοί του φραγκόσυκου, που χρησιμοποιούνται σαν λαχανικά, έχουν μεγάλες ποσότητες βιταμίνης C, χαλκό, μαγνήσιο, σίδηρο και πολλά άλλα ανόργανα άλατα.

Μετά από ζύμωση των καρπών του φραγκόσυκου, παράγεται ένα μη αλκοολούχο ποτό με υπέροχη γεύση.

Στην Αμερική παράγεται από τους σπόρους του φραγκόσυκου, ένα είδος λευκού αλεύρου από το οποίο παράγεται ένα είδος ψωμιού.

Στο Μεξικό παράγεται από τους καρπούς του φραγκόσυκου, το γνωστό αλκοολούχο ποτό η Τεκίλα.

φραγκοσυκια

Φαρμακευτικές χρήσεις

 

Το φραγκόσυκο, θεωρείται ότι μειώνει την περιεκτικότητα της γλυκόζης, της χοληστερόλης και των τριγλυκερίδιων στο αίμα.

Ο καρπός αυτός, είναι ένα ισχυρό αντιδιαρροϊκό παράγοντας. Χρησιμοποιείται πάρα πολύ στην πρακτική ιατρική του Μεξικού.

Το φραγκόσυκο θεωρείται ότι έχει επουλωτικές και αντιγηραντικές ιδιότητες. Χρησιμοποιείται στην παραγωγή αλοιφών ημέρας μετά την ηλιοθεραπεία, σαν αντιρυτιδικές κρέμες.

Από τους σπόρους των φραγκόσυκων, παράγεται έλαιο που είναι πλούσιο σε βιταμίνες, ανόργανα άλατα, πολυακόρεστα λιπαρά οξέα αλλά και αντιοξειδωτικούς παράγοντες που ενεργούν εναντίον της γήρανσης του δέρματος. Το έλαιο αυτό ενυδατώνει , διατρέφει και μαλακώνει το δέρμα. Το λάδι από τους σπόρους της φραγκοσυκιάς είναι ένα φυτικό λάδι που λαμβάνεται με πίεση εν ψυχρώ από τους σπόρους των φραγκόσυκων. Η περιεκτικότητα των σπόρων σε έλαιο είναι περίπου 5% και απαιτούνται 30 κιλά σπόρων (οι οποίοι προέρχονται από 1000 κιλά φραγκόσυκων) για την παραγωγή 1λίτρου λαδιού. Το κόστος παραγωγής είναι πολύ υψηλό και το λάδι μπορεί να θεωρηθεί σαν το ακριβότερο φυτικό λάδι στον κόσμο με τιμή πωλήσεως 1000€/lt.

Το λάδι του φραγκόσυκου έχει μία πολύ ισχυρή αντιρυτιδική και αναζωογονητική δράση επάνω στο δέρμα. Το λάδι του φραγκόσυκου συνιστάται επίσης για τη σύσφιξη του στήθους, ενώ είναι πολύ αποτελεσματικό ενάντια στη γήρανση του δέρματος. Έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, όπως είναι το λινολεϊκό οξύ, η βιταμίνη F, το ελαικό οξύ, τα κορεσμένα λιπαρά οξέα, όπως είναι το παλμιτικό οξύ, κλπ. Πολύ μεγάλη είναι η περιεκτικότητα του σε βιταμίνες και κυρίως βιταμίνης Ε περίπου 1000 mg/ Kg.

Από την επεξεργασία των καρπών του παράγονται πολλά προϊόντα διατροφής όπως είναι, γλυκά, μαρμελάδες, κομπόστες, καλλυντικά, οινοπνευματώδη ποτά, κλπ

Επίσης οι βλαστοί του φραγκόσυκου, μαζί με τους καρπούς ή τα υποπροιόντα της μεταποίησης, αφού απομακρυνθούν τα αγκάθια χρησιμοποιούνται στην κτηνοτροφία σαν ζωοτροφή, επειδή είναι πολύ θρεπτικοί. Αποδίδει περίπου 30 τόνους κλαδόφυλλων το στρέμμα.

 

Οικονομικά στοιχεία

Στην Ελλάδα η φραγκοσυκιά ακόμη δεν καλλιεργείται συστηματικά, ενώ θα μπορούσε να αποτελέσει μία εναλλακτική καλλιέργεια για πολλά μέρη της χώρας μας, με πολύ καλά οικονομικά αποτελέσματα. Γειτονικές χώρες όπως η Ιταλία, η Τυνησία, η Αλγερία καλλιεργούν τα φραγκόσυκα σε μεγάλες εκτάσεις, κάνοντας ταυτόχρονα εξαγωγές.

Οι τιμές στην διεθνή αγορά ποικίλουν ανάλογα με την προσφορά και την ζήτηση.

Οι καρποί της πωλούνται από 2- 5€ το κιλό ενώ στα κλαδόφυλλα η τιμή τους εξαρτάται από το μέγεθος τους από 0,7- 70€ το τεμάχιο. Το αλκοολικό ποτό που παράγεται από το φραγκόσυκο από 3- 6€ το λίτρο.

0

Καλλιέργειες

Το γκότζι μπέρι επιστημονικά ονομάζεται (Lycium barbarum) και ανήκει στο γένος (Lycium) και στην οικογένεια των σολανωδών (Solanaceae), δηλαδή στην ίδια οικογένεια που ανήκει η ντομάτα, η πατάτα, κλπ που συναντάται στην Ασία και την Νότια Ευρώπη.

Στη Γαλλία, υπάρχουν στη φύση τρία είδη του γένους Lycium. To (Lycium europaeum), το (Lycium barbarum) και το (Lycium chinensis). Από αυτά τα δύο πρώτα είναι αυτοφυή φυτά της Νοτίου Ευρώπης ενώ το τρίτο έχει εισαχθεί από την Ανατολική Ασία, αλλά έχει προσαρμοσθεί σε πολλά ευρωπαϊκά περιβάλλοντα.

Τα είδη του γένους (Lycium) είναι γνωστά από τα αρχαία χρόνια από τους αρχαίους έλληνες και ρωμαίους σαν φαρμακευτικά φυτά. Στην συνέχεια ξεχάσθηκαν και επανήλθαν στην επιφάνεια σαν πολύ ενδιαφέροντα φαρμακευτικά φυτά, μετά από την αλματώδη οικονομική πρόοδο της Κίνας από τις αρχές του 2000 με την γενική ονομασία «καρποί γκόζι».

Τα δύο είδη που δίνουν κόκκινους καρπούς είναι το (Lycium barbarum) και το

(Lycium chinensis). Από αυτά το (Lycium barbarum) περιέχει μεγαλύτερες ποσότητες βιταμινών, ανόργανων αλάτων και αντιοξειδωτικών ουσιών.

Οι καρποί του γκότζι μπέρρι είναι καρποί που έχουν μεγάλη φαρμακευτική φήμη στην Ασία και γι αυτό έχουν περιληφθεί στην φαρμακολογία της Κίνας.

Οι πιο γνωστές ποικιλίες αυτού του είδους είναι:

(Lycium barbarum) var.auranticarpum K.F.Ching

(Lycium barbarum) var.barbarum

goji berry

 

 

Περιγραφή του φυτού

Το (Lycium barbarum) είναι ένας θάμνος που φθάνει σε ύψος από 1- 3 μέτρα με εύκαμπτους κρεμάμενους βραχίονες που έχουν λίγα αγκάθια.

Τα φύλλα του είναι μονήρη, ή πολλά μαζί, μακρόστενα ελλειπτικά, με μήκος 2-3 εκατοστά και πλάτος 3-3,5 εκατοστά.

Το άνθος του φέρεται συνδέεται με τον βλαστό με ένα μίσχο, αποτελείται δε από ένα κάλυκα σε σχήμα καμπάνας μήκους 4-5 χιλιοστά. Αποτελείται από 2 λοβούς και μία στεφάνη με κόκκινο χρώμα μήκους 8-10 χιλιοστών. Η άνθηση του κλιμακώνεται από τον Ιούνιο μέχρι τον Σεπτέμβριο.

Ο καρπός του είναι κόκκινη έως πορτοκαλί χρώματος ράγα, η οποία έχει μακρόστενο σχήμα με γεύση ευχάριστη αλλά και ελαφρά έντονη. Η ωρίμανση γίνεται από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο.

Η καλλιέργεια του γκότζι μπέρρι

Το ηπειρωτικό κλίμα που έχει όμως μία περίοδο τουλάχιστον 185 ημερών χωρίς παγετούς (ασχέτως από το υψόμετρο) είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την άνθηση και την καρποφορία του γκότζι. Επίσης μία διαφορά θερμοκρασιών μεταξύ ημέρας και νύχτας 15ο κατά την περίοδο που αποκαθίστανται τα αποθέματα των ριζών. Άλλη προϋπόθεση είναι μία διάρκεια 3300 ωρών ηλιοφάνειας ετησίως επιτρέπει την σύνθεση των αντιοξειδωτικών από το φυτό.

Μπορεί να καλλιεργηθεί ακόμη και σε περιοχές με χαμηλή ετήσια βροχόπτωση της τάξεως των 200 mm βροχής αλλά βέβαια θα πρέπει να γίνεται άρδευση τουλάχιστον την ξηρή περίοδο.

Το Lycium barbarum είναι φυτό που προτιμά τις εύκρατες και ηλιόλουστες περιοχές και τα αλκαλικά και με καλή στράγγιση εδάφη. Δεν μπορεί να αναπτυχθεί σε περιοχές που επικρατούν θερμοκρασίες -22ο C ούτε τους παγετούς ανοίξεως όταν οι βλαστοί είναι ακόμη τρυφεροί. Το εύρος των θερμοκρασιών στο οποίο μπορεί να επιβιώσει είναι μεγάλο.

Αντέχει από  –20οC (κάποιοι αναφέρουν έως και -25οC)  μέχρι + 40οC. Προτιμάει μέρη με ηλιοφάνεια τις περισσότερες ώρες της ημέρας, ή τουλάχιστον ημισκιερά. Μπορεί να αντέξει μέχρι και στα πιο ξερά καλοκαίρια! Το εντυπωσιακό είναι ότι το καλοκαίρι,  με την μεγάλη ζέστη, ίσως να χάσει τα φύλλα του και να μοιάζει σαν να ξεράθηκε. Αυτό όμως δεν κρατάει για  πολύ. Μέσα σε διάστημα 7-10 ημερών ξαναχτυπάει καινούρια φυλλαράκια, πιο ζωντανά και πιο πυκνά.

Η πρώτη μικρή παραγωγή αρχίζει από τον δεύτερο χρόνο ενώ μπαίνει σε πλήρη παραγωγή από τον τέταρτο χρόνο.

Αναπτύσσεται πολύ καλά σε διάφορα εδάφη, από πολύ βαριά, αργιλώδη εδάφη έως αμμώδη, με ρΗ από 7,5-8. Βέβαια, τα είδαμε να αναπτύσσονται καλά και σε εδάφη με χαμηλότερο ρΗ. Το αλκαλικό έδαφος παίζει ρόλο στην ποσότητα ή την ποιότητα της παραγωγής. Το σημαντικό είναι το έδαφος να έχει καλή στραγγιστική ικανότητα  και να αερίζεται.

Όσοι θέλουν να καλλιεργήσουν το φυτό σε γλάστρα, καλύτερα είναι να προτιμήσουν μια γλάστρα βαθιά, γιατί το φυτό αυτό έχει πολύ βαθύ ριζικό σύστημα. Το φάρδος της γλάστρας δεν παίζει σημαντικό ρόλο.

goji berry

 

 

Η αποξήρανση των καρπών

Η αποξήρανση των καρπών δεν είναι δύσκολη. Μπορούν να αποξηρανθούν με φυσικό τρόπο όπως οι σταφίδες, είτε σε αποξηραντήρια σταφίδας με αέρα, χωρίς την προσθήκη χημικών.

Σύσταση των καρπών

Οι αποξηραμένοι καρποί του γκότζι μπέρρι (τα 100 gr), περιέχουν μεγάλο αριθμό βιταμινών: C (42 mg), Β1, Β2 (0,6-1,3mg),Β6, β-καροτίνη (1,1-7mg) και Ε και πολύ σημαντικών για τον ανθρώπινο οργανισμό ανόργανων αλάτων κάλιο (1132 mg), ψευδάργυρο (2mg), σίδηρο (9mg), χαλκό, ασβέστιο (112mg), γερμάνιο, σελήνιο(50μg) και φωσφόρο(112mg).

Επίσης με την μέθοδο της χρωματογραφίας έχουν βρεθεί οι κάτωθι χημικές ενώσεις:

  • Πολυσακσαρίτες. Οι πολυσακχαρίτες αποτελούν την πιο σημαντική ομάδα ουσιών του καρπού του γκότζι. Περιέχει είκοσι πολυσακχαρίτες και 6 μονοσακχαρίτες. Η περιεκτικότητα ποικίλει ανάλογα τον συγγραφέα αλλά γενικά είναι γύρω στο 23% στους καρπούς. Οι πολυσακχαρίτες ευρίσκονται σε πεπτίδια ή σε πρωτείνες συνδεδεμένα με άλλες χημικές ενώσεις.

  • Έχει 11 μακροστοιχεία και 22 ιχνοστοιχεία

  • Καροτινοειδή (ζεαξανθίνη, β-κρυπτοξανθίνη και τα ισομερή του, όπως και η νεοξανθίνη). Τα καροτινοειδή αυξάνουν με την ωρίμανση των καρπών. Τα κυριότερα είναι το διπαλματικό της ζεαξανθίνηςπου αποτελεί το 56% των καροτινοειδών, η β-κρυπτοξανθίνη, το μονοπαλμιτικό της ζεαξανθίνης, η ζεαξανθίνη και το β-καροτίνιο.

  • Η περιεκτικότητα σε βιταμίνη C, είναι μεταξύ 42- 100mg που ισοδυναμεί με την αντίστοιχη περιεκτικότητα του λεμονιού και του πορτοκαλιού.

  • Περιέχει 5 ακόρεστα λιπαρά οξέα, μεταξύ των οποίων είναι λινολεικό οξύ, το α-λινολεικό οξύ, το παλμιτικό οξύ, το μυριστικό οξύ. Τα κορεσμένα λιπαρά οξέα και το αιθέριο έλαιο του, αποτελούνται κυρίως από το παλμιτικό οξύ (κορεσμένο), το λινολεικό οξύ (ω6), το μυριστικό οξύ (κορεσμένο), και το β-ελεμόλ.

  • Περιέχει φυτοστερόλες όπως είναι η β-σιτοστερόλη, και άλλες.

  • Φλαβονοειδή (διγλυκοζίδιο της κερσετόλης, ρουτίνη, κεμφερόλη-3-Ο-ρουτινοζίδιο)

  • Φαινολικά οξέα (χλωροζενικό οξύ, καφεικό οξύ, καφειλκυνικό οξύ, ρ-κουμαρικό).

  • Υπάρχουν επίσης ελεύθερα αμινοξέα με κυριότερο την προλίνη, αλλά και μη πρωτεϊνικής προελεύσεως αμινοξέα όπως είναι η ταυρίνη, το γ-αμινοβουτυρικό οξύ και η μπεταίνη.

Φαρμακευτικές ιδιότητες του καρπού

1.Αντιοξειδωτική δράση

Η αυξημένη παραγωγή ελεύθερων ριζών στον οργανισμό του ανθρώπου μπορεί να προκαλέσει σημαντικές ζημιές στα μακρομόρια και τα κύτταρα του οργανισμού. Οι αντιοξειδωτικές ουσίες μπορούν να δράσουν σε διάφορα στάδια. Ανάλογα με το επίπεδο της επίδρασης που έχουν οι αντιοξειδωτικές ουσίες συμπεριφέρονται διαφορετικά.

Στο γκότζι, οι βιταμίνες C και Ε, τα καροτινοειδή, τα φλαβονοειδή, τα φαινολικά οξέα και οι πολυσακχαρίτες, παίζουν σημαντικό αντιοξειδωτικό ρόλο αν και διαφορετικό στον οργανισμό του ανθρώπου.

Πολλά αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά αλλά και πολλά φρούτα και λαχανικά έχουν αντιοξειδωτική δράση. Ο Cai και συνεργάτες του (2004) αξιολόγησαν την αντιοξειδωτική αυτή δράση 112 ειδών με την μέθοδο TEAC.

Επιστημονικό

όνομα

Κοινό

όνομα

Μέρος του φυτού (ξηρό)

TEAC

Punica granatum

Ρόδι

επιδερμίδα

6240

Camellia sinensis

Τσάι

Νέο φύλλο

5268

Rheum sinensis

Ρέον

Ρίζα

2108

Lycium barbarum

Γκότζι

καρπός

491

Lycopersicon

Esculentum

Ντομάτα

Καρπός

149

Brassica oleracea

Μπρόκολο

Καρπός

101

Actinidia chinensis

Ακτινίδιο

καρπός

49

Από τον προηγούμενο πίνακα φαίνεται ότι ενώ σε σχέση με τον μέσο όρο σε TEAC (788) το γκότζι ευρίσκεται κάτω από αυτόν (491) σε σχέση με τα φρούτα και τα λαχανικά, έχουν πολύ μεγαλύτερη περιεκτικότητα.

Σύμφωνα με το πιο γνωστό τέστ αξιολόγησης αντιοξειδωτικής δράσης ORAC το γκότζι έχει πολύ καλή θέση.

Επιστημονικό

όνομα

Τμήμα του φυτού

ORAC (μmol TE/100g)

Cinnamomum verum

Φλοιός καννέλας

131420

Theobroma cacao

Κακάο σκόνη καρπού

40200

Junglans regia

καρύδι

13541

Cynara scolymus

αγγινάρα

6552

Vitis vinifera

Κόκκινο κρασί

4523

Punica granatum

ρόδι

4479

Malus pumila

μήλο

3898

Lyceum barbarum

Γκότζι

3290

Brassica oleracea

Κόκκινο λάχανο

3145

Camellia sinensis

Πράσινο τσάι

1253

Lycopersicon esculatum

Ντομάτα καρπό

179

Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι ο καρπός του γκότζι έχει προληπτική δράση όσον αφορά ασθένειες όπως ο διαβήτης, μερικά είδη καρκίνου, ηπατίτιδα, θρόμβωση.

2.Ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος

Σε πειράματα επάνω σε πειραματόζωα έχει παρατηρηθεί ότι με κατανάλωση καρπών γκότζι, αύξηση των λευκοκυττάρων Τα με αποτέλεσμα την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και την εμφάνιση αντικαρκινικών ιδιοτήτων.

3.Υπογλυκαιμικά και υπολιπαιμικά φαινόμενα

Μία κατανάλωση 10 ημερών με διάφορα παράγωγα των καρπών του γκότζι, από κουνέλια που παρουσίαζαν υπερλιπαιμία λόγω του διαβήτη, μείωση σε σημαντικό βαθμό την γλυκαιμία τους, αλλά και την συνολική περιεκτικότητα σε χοληστερόλη και κυρίως σε τριγλυκερίδια.

4.Αντιμετώπιση της στειρότητας

Οι πολυσακχαρίτες του γκότζι είναι ουσίες που θεωρούνται ότι δρουν εναντίον της στειρότητας.

5.Προστασία εναντίον της ασθένειας Αλζχάιμερ

Επίσης οι πολυσακχαρίτες του γκότζι ενεργούν ανασταλτικά έναντι της ασθένειας αλζχάιμερ.

goji berry

Οι χρήσεις του γκότζι μπέρρι

Στην μαγειρική

Στην Ευρώπη

Σύμφωνα με τον Francois Couplan, τα νεαρά φύλλα του γκότζι, μπορούν να καταναλωθούν μαγειρεμένα όπως επίσης και σαν αφέψημα. Λόγω της περιεκτικότητας που έχουν οι καρποί σε σαπωνίνες και σολανίνη, καλύτερα είναι οι καρποί να καταναλώνονται σαν αποξηραμένοι αφού έχουν συγκομισθεί σε πλήρη ωριμότητα και όχι νωποί για να αποφεύγονται τυχόν στομαχικές ανωμαλίες.

Στην Κίνα

Στην Κίνα παρασκευάζεται ένα έδεσμα από καρπούς γκότζι με φύλλα από κράμβη. Επίσης υπάρχει μία πολύ μεγάλη παράδοση κατανάλωσης των «λειτουργικών τρόφιμα» στην Κίνα με στόχο την ισορροπία στον ανθρώπινο οργανισμό του qi την ενίσχυση της λειτουργίας του συκωτιού και των νεφρών σύμφωνα με την παραδοσιακή κινέζικη ιατρική.

Συνήθως καταναλώνεται το γκότζι μέσα σε σούπες με ρύζι, ή σε φαγητά με λαχανικά ή κοτόπουλο.

Επίσης χρησιμοποιείται σαν αφέψημα μαζί με το τσάι, ή με τα άνθη του χρυσάνθεμου. Το βρίσκουμε επίσης σαν «τονωτικό» σε λικέρ γκότζι που παρασκευάζεται με εμβάπτιση σε αλκοόλ ενός μίγματος καρπών γκότζι αλλά και ginseng.

Φαρμακευτικές χρήσεις

Το γκότζι χρησιμοποιείται σαν φαρμακευτικό φυτό στην Κίνα εδώ και 2000 χρόνια. Μόνο όμως ο καρπός του Lycium barbarum έχει αναγνωρισθεί σαν φαρμακευτικός. Ο καρπός του γκότζι θεωρείται ότι τονώνει την λειτουργία του συκωτιού, των νεφρών αλλά και βελτιώνει την όραση.

Πηγη:www.gojiberrygreece.net

0

Σχεδίαση & Κατασκευή ιστοσελίδας WEBcells  www.webcells.net